Fiscaal worden voor de heffing van loonbelasting twee soorten dienstbetrekkingen onderscheiden; te weten de echte dienstbetrekking en de fictieve dienstbetrekking. Ten aanzien van beide soorten dienstbetrekking geldt een inhoudingsplicht voor de heffing van loonbelasting.
Echte dienstbetrekking
Er is sprake van een echte dienstbetrekking indien er sprake is van de volgende kenmerken:
- de werknemer heeft zich verplicht om gedurende enige tijd arbeid te verrichten;
- de werkgever is verplicht aan de werknemer voor de arbeid loon te betalen;
- tussen de werknemer en de werkgever bestaat een gezagsverhouding.
Er is sprake van een gezagsverhouding als de werkgever (of iemand namens de werkgever) het recht heeft om opdrachten en aanwijzingen te geven voor het werk dat moet worden gedaan. De werknemer dient zich aan de opdrachten en aanwijzingen van de werkgever te houden.
Fictieve dienstbetrekking
Als een echte dienstbetrekking niet aan de orde is, kan voor bepaalde categorieën personen de verhouding tussen opdrachtgever en uitvoerder voor de heffing van loonbelasting toch worden beschouwd als een dienstbetrekking. Er is dan sprake van een fictieve dienstbetrekkingen. Als er sprake is van een fictieve dienstbetrekking dan betekent dit in het algemeen dat u voor de inhoudingen op het loon dezelfde regels moet toepassen als bij echte dienstbetrekkingen.
Voor alle loonheffingen worden onder andere de volgende (arbeids)relaties als fictieve dienstbetrekking aangemerkt:
- aannemers van werk en hun hulpen;
- agenten en subagenten;
- leerlingen en stagiairs;
- thuiswerkers en hun hulpen;
- topsporters met een door NOC*NSF verleende A-status;
- uitzendkrachten.
Voor de heffing van loonbelasting / premie volksverzekeringen en de inkomensafhankelijke bijdrage voor Zvw (Zorgverzekeringswet) worden daarnaast onder andere de volgende relaties als fictieve dienstbetrekkingen aangemerkt:
* aandeelhouders met een aanmerkelijk belang;
* commissarissen;
* meewerkende kinderen.
Uw BCN belastingadviseur vertelt u hier graag meer over.
